“Voorbij mijn moeite, nood en pijn

moet er een tuin van sterren zijn.”

Uit: Georgica van Ida Gerhardt

Beste donateur,                                                                                  

Met grote spijt in ons hart laten we het symposium in Bilthoven op zaterdag 31 oktober niet doorgaan.

Het lijkt ons onverantwoord en wij nemen aan dat u het eens bent met deze beslissing. En met u hopen we van harte dat we volgend jaar weer met u in de ‘tuin van sterren’ van Ida’s poëzie kunnen tuinieren. Want wat is het toch fantastische dichtkunst! De gedichten bieden vertroosting in deze nare, rare tijd van lot en noodlot, van uitzichtloosheid en hoop op een lichtpunt aan de horizon.

En dat juist nú de Nobelprijs voor de Literatuur naar een dichter is gegaan, ……!  Er zijn in verschillende kranten treffende vertalingen van gedichten van de Amerikaanse Louise Glück van wie al alleen de naam blijdschap oproept!

En waar wij bij het organiseren van het symposium ook blij van werden, was het programma. We hadden drie sprekers gevonden en twee van hen zijn bekend om hun journalistieke en wetenschappelijke publicaties over poëzie:

          Dr. Maaike Meijer: zij heeft veel studie en onderzoek verricht naar gender en literatuur en ook naar poëzie; o.a. een biografie over M. Vasalis, onder de titel: M.Vasalis. Een biografie. Zie haar website www.maaikemeijer.nl.

De titel van haar lezing is: ‘Ek mis myself steeds minder’. Verbeeldingen van ouderdom bij Eijbers, Vasalis en Gerhardt
Haar toelichting:
“Ida Gerhardt schreef prachtige gedichten over de hoge ouderdom. Zij verbeeldt die eerder als een begin dan als een einde, eerder als een vreugde dan als een tijd van treurnis en pijn, eerder als een openbaring dan als een verlies van alle schoonheid en wijsheid. De naderende dood werkt bij Gerhardt soms als een opmerkelijke verjongingskuur. Het levenseinde als gelukkig zelfverlies: die beelden en die ideeën tref ik niet alleen aan bij Gerhardt, maar ook bij Elisabeth Eybers en bij M. Vasalis. In deze lezing onderzoek ik ze nader.”
 

          Ellen Deckwitz. Zij dicht zelf (o.a. de bundel “De steen vreest mij”) en schrijft over gedichten: het boek “Olijven moet je leren lezen”, een serie artikelen in de NRC over het lezen en interpreteren van poëzie en, pas nieuw, “Dit gaat niet over grasmaaien” (met een mooie recensie van Matthijs van Nieuwkerk in de Volkskrant). Allemaal prachtige en leerzame teksten die ook de zin(nen) van mensen zonder zin in of voor poëzie proberen te verzetten. In haar bijdrage gaat zij ons haar keur van Gerhardts poëzie voorleggen en haar motieven uitleggen.

        Tugba Altin, Masterstudente Griekse en Latijnse Talen en Culturen aan ACASA, het Amsterdam Centre for Ancient Studies waarin de Oudheidopleidingen van de VU en UvA verenigd zijn. Tugba is zeer geïnteresseerd in het voortleven van de klassieke oudheid bij dichters uit latere tijden. In het voorjaar van 2020 volgde zij daarover een Mastercollege aan de VU, waar zij een voortreffelijke presentatie en paper verzorgde.

Zij bespreekt het gedicht ‘Achilles met Xanthos’ (uit: De slechtvalk)

Daarnaast waren er drie personen uitgenodigd om weer op het eind van het symposium het “Poëzie  Hardop” – onderdeel te verzorgen. Een prachtig programma dus!

U snapt nu waarom we spijtig vinden dat het symposium niet doorgaat. Maar …..

We hebben gepolst of de sprekers bereid zijn om hun bijdrage te laten opnemen in een digitale vorm met beeld en geluid. Wij zijn blij met hun positieve reactie. Deze opnamen worden na zaterdag 31 oktober op de website van het Genootschap gezet. Op deze wijze kunnen we allen ons gelukkig gesteund voelen in het lezen van Ida’s poëzie. Een mail of brief over de wijze waarop u deze bijdragen op de website kunt bereiken, volgt later. We zijn nu hard bezig de opnamen te organiseren.

We sluiten deze enerzijds treurige, anderzijds verblijdende tekst af met nog een mooie mededeling over poëzie. Vorig jaar trad tijdens ons symposium Bette Westera op; zij koppelde eigen gedichten aan thema’s in Ida Gerhardts poëzie. Laat zij nu dit jaar in het kader van de Kinderboekenweek met het thema “En toen?” de Gouden Griffel gewonnen hebben en wel met haar bundel “Uit elkaar”! Een bundel die net als de bundel “Doodgewoon” waaruit ze vorig jaar voorlas, ernstige onderwerpen in simpele, voor kinderen begrijpelijke bewoordingen vat. Ontroerende gedichten met een lichte toon!

Wij wensen u een goede gezondheid toe, nú en aanstaande tijd! Met veel ‘sterren’.

Het bestuur van het Ida Gerhardtgenootschap
Mannus Goris, Sean Keller en Mieke Koenen

Ida Gerhardt

Blogberichten: